Archive for » september, 2015 «

Dag 21 – Van Panama City naar Amsterdam

Vandaag de laatste dag van onze vakantie. We zijn vroeg in de ochtend nog een keer naar de oude stad gegaan, om wat souveniers te kopen en foto’s te maken. Eerst met de metro en het laatste stukje met de taxi. Het was weer heet en vochtig en hoewel we niet veel liepen, liep het zweet weer van ons lijf. Na ongeveer anderhalf uur zijn we naar het hotel teruggegaan waar we ons nog lekker hebben opgefrist voor de vliegreis naar Nederland. Om 1 uur checkten we uit in ons hotel maar hebben we daar nog een paar uur in de bar gezeten voordat we met de taxi naar het vliegveld zijn gereden. We waren snel onze koffers kwijt en ook de douane leverde geen problemen op. Een uur voordat we in het vliegtuig mochten, moesten we langs de controle van KLM. Voor 400 passagiers, waren er maar ongeveer 200 stoelen, dus veel te weinig. Na ongeveer drie kwartier staan moest Mieke ergens gaan zitten. Dit lukte uiteindelijk wel, maar het was er niet goed geregeld. In het vliegtuig bleek dat we bij 2 baby’s in de buurt zaten, die tijdens het begin van de vlucht veel brulden. Gelukkig vielen zij tijdens de rest van de vlucht in slaap. Om half een op 21 september kwamen we in Amsterdam aan. Snel door de paspoortcontrole en de koffers gepakt. Toen we achter de douane kwamen stond Opa Wil, Hanneke en Doozle al op ons te wachten. Iedereen was blij ons te zien, maar Doozle was helemaal door het dolle heen. Hartstikke leuk. Nog wat koffie gedronken en daarna naar huis gereden. De vakantie zit er weer op. Iedereen bedankt voor het volgen van onze blog en het plaatsten van jullie reacties. Tot volgend jaar.

Category: 5. Reis 2015 - Costa Rica / Panama  Comments off

Dag 20 – Panama City

Om kwart voor 9 werden we door onze gids opgehaald voor een bezoek aan de Miraflores Locks (sluizen) van het Panama kanaal. Toen we er bijna waren zagen we vanuit de auto al een groot containerschip de sluizen naderen. Onze gids verhoogde zijn snelheid, om op tijd aanwezig te zijn zodat we een goed uitzicht konden bemachtigen. Nadat we een ticket hadden gekocht moesten we naar de 4e verdieping.. Er was een lift aanwezig, maar hier stonden veel mensen voor te wachten.  Daarom gingen we met de trap. Buiten adem en goed bezweet kwamen we boven aan, maar er was gelukkig nog voldoende plaats om een goed zicht te hebben op de locks. Het is fantastisch om te zien hoe deze werken. Na ongeveer een uur waren er 2 grote containerschepen door de sluizen. Vele foto’s gemaakt en ook gefimd. Het leek dat we hiervoor een enorme inspanning moesten leveren, zo nat van het zweet was onze kleding inmiddels geworden. Het was echter geen inspanning maar weer de hoge vochtigheidsgraad, die hiervoor zorgde. Nadat we alles op het platform hadden gezien, zij we naar het museum gegaan, waar we de nodige uitleg van onze gids kregen. Na ongeveer 3 uur in Miraflores te hebben doorgebracht zijn we naar een bakkerijtje gereden, wat in een complex is gevestigd waar vroeger de Amerikaanse soldaten verbleven. Nadat Amerika het kanaal had overgedragen aan de Panameese regering heeft men hier een Knowledge centrum van gemaakt waarbij ook winkels werden gevestigd. Rond 1 uur zijn we door onze gids afgezet en was de toer ten einde. Omdat het bijna kwart voor 2 was en  de wedstrijd van Willem II begon hebben we een plekgezocht waar gratis WIFI was. Zo konden we de wedstrijd via Livescore volgen. Rond half 4 was deze afgelopen en zijn we nog wat inkopen gaan doen voor onze terugreis die morgen staat gepland om vijf over 7 ‘s avonds. Toen we in het hotel aankwamen hebben we nog gedoucht en zijn we wat gaan eten. We kwamen uit bij een restaurantje in de buurt waar het erg druk was. Meestal is dit een goed teken, maar deze keer was dit niet het geval.   Het eten viel tegen wat eigenlijk best jammer. Het was namelijk de laatste keer dat we tijdens onze vakantie uit eten gingen. Snel de knop omgezet. We zijn hierna teruggegaan naar de hotelkamer, waar we nog een lekker kopje thee en koffie hebben gedronken. Alle foto’s van vandaag nog een keer doorgenomen. Prachtig om te zien. Ook het stukje geschreven wat nu af is. Het laatste stukje komt waarschijnlijk als we in Nederland zijn geland.

Category: 5. Reis 2015 - Costa Rica / Panama  Comments off

Dag 19 – van Bocas del Toro naar Panama City

Om 10 over half zes ging de wekker omdat we om half 7 weggebracht zouden worden naar het vliegveld van Bocas del Toro. Vervelend genoeg had het hotel geen rekening gehouden met dit vroege tijdstip, want er was geen koffie, thee of ontbtijt. Dat kon er waarschijnlijk niet vanaf. Net voor half 7 bracht de manager van het hotel ons naar het vliegveld. Een afstand van om en nabij de 700 meter, dus het duurde langer om de koffers in en uit te laden, dan naar het vliegveld toe te rijden. We waren redelijk snel ingecheckt. Wel waren de koffers veel te zwaar. Je mocht namelijk voor de vlucht naar Panama City, maar 14 kilo per persoon meenemen. De koffers werden genummerd en mochten gelukkig wel mee (na extra betaling van $2,- per kilo). Nadat we in de vertrekhal zaten, zagen we dat er een klein vliegtuigje klaar stond, waar misschien een man of 7 in konden. Gelukking landde er niet veel later een Fokker F50 van Air Panama. De passagiers waren in een mum van tijd uitgestapt, en ook het instappen ging zeer snel. Binnen 10 minuten dat het vliegtuig was geland, ging het weer de lucht in. Na ongeveer 5 minuten, werden de wielen opnieuw uitgeklapt en ging de piloot weer landen. We snapten er helemaal niets van. Toen we naar buiten keken zagen we alleen de jungle onder ons. Uiteindelijk bleek dat het vliegtuig ging landen op een ander vliegveld, om nog een aantal passagiers op te halen. Daarna vlogen door naar Panama City, een vlucht van 1 uur. Om half 9 kwamen we daar al aan. Nadat we uit het vliegtuig waren gestapt, moesten we in een centrale hal wachten. Naar deze hal werden de koffers gebracht. Het bagagepersoneel noemde één voor één (in het Spaans) de nummers van de koffers op. Het leek net een bingo. Omdat we maar met een man of 40 in het toestel zaten, was deze wel weer snel voorbij. Nadat er weer een security check was verricht, konden we op zoek naar een taxi. Deze was snel gevonden, zodat we rond 10 uur in het Hotel Best Western Zen Panama City arriveerden. De kamer was zo vroeg uiteraard nog niet klaar. Wel mochten we de koffers in het hotel achterlaten waarna we met de metro naar het oude centrum wilde gaan. We ontmoette daar een Candadees stel, die sinds kort in Mexcio woonden. Tijdens de rit met de metro werden we nog aangesproken door een andere toerist. Zij vertelde om niet te gaan lopen vanaf het punt van de Metro naar de oude stad , omdat dit volgens haar gevaarlijk was. Dit hebben we daarom niet gedaan, en hebben, ter besparing van de kosten, samen met het Canadees stel, een taxi genomen. In het oude centrum hebben we afscheid van hen genomen en zijn we op eigen gelegenheid op onderzoek uitgegaan. We hebben daar de nodige mooie dingen gezien. Rond half drie zijn we teruggegaan naar het hotel, weer met de taxi en de metro. In het hotel duurde het een tijd voordat we de sleutel van de kamer kregen. Voordat we de spullen op de kamer hadden gezet hebben we nog een toer geboekt voor een bezoek aan het kanaal. Dit staat morgen op het programma. ‘s avonds zijn we nog met de metro naar een grote shoppingmall geweest met meer dan 650 winkels. De metro was overvol (spitsuur) en ook in de Mall was het zeer druk. Verder zagen we daar lange rijen wachtenden op bussen, staan. Hoewel het zeer rommelig overkwam, ging het instappen zeer gestructureerd. Rond half 9 waren we terug, waarna we nog wat aan de bar van ons hotel op de 15e verdieping, wat hebben gedronken. Vanaf die plek een fantatisch uitzicht van de skyline van de moderne stad bij night. Tot zover. Morgen vroeg op voor de hiervoor genoemde excursie.

Dag 18 – Bocas del Toro

Vanochtend bij het opstaan scheen het zonnetje hoog aan de hemel. Een veel betere dag om onze door het slechte weer uitgestelde excursie te gaan doen. Om half 10 waren we op de plek van bestemming. Vele bootjes vertrokken op hetzelfde tijdstip. Het was een redelijke chaos voordat iedereen in de juiste boot zat. We kwamen naast 2 jongere Nederlanders te zitten, waarvan er één op doorreis was van Nicaragua naar Colombia en verder. Iedereen zat uiteindelijk net voor 10 uur in de boot zodat we konden vertrekken naar onze eerste stop, Dolphin bay. Waarom ze deze zo genoemd hebben is ons een raadsel, want er was geen enkele dolfijn te zien. Volgens onze gids was dit niet normaal. Iedere dag waren er minimaal 5 te spotten en was het pure pech. Toch was hij optimistisch en gaf aan dat we zeker nog dolfijnen vandaag zouden zien. We zijn daarna doorgevaren naar de rand van een ander eiland waar kleine Star fish (zeesterren) te zien waren. Omdat het vandaag goed weer was, konden we er de nodige in het water zien liggen. We vervolgde onze bootreis naar een restaurant waar de bestelling voor het middageten moest worden doorgegeven. We hebben daarvan geen gebruik gemaakt omdat het vrijwel alleen vis was. Verder konden we er wat water of ander vocht aanschaffen omdat op onze volgende stop er geen winkel of iets anders was. We vaarden namelijk door naar het eiland, Zapatila, onderdeel van het National Park. Een onbewoond eiland met een prachtig mooi strand. Toen we daar arriveerden was het echter niet meer onbewoond. Een aantal andere bootjes waren ons voor. Toch zorgde dit niet voor overmatige drukte Het was er heerlijk vertoeven. Regelmatig de zee in en genieten van de zon. Na ruim anderhalf uur zijn we teruggevaren naar een plek om te gaan snorkelen. Toen we daar naar toe vaarden, zagen we een aantal dolfijnen voorbij zwemmen. Te snel om foto’s te maken, maar de gids was tevreden omdat we ze toch gezien hadden. Na een half uurtje snorkelen zijn we daarna doorgevaren naar het restaurant. We zijn daar gaan zitten en hebben wat gedronken. De volgende stop was een eiland waar luiaards zaten. Deze hebben we in Costa Rica al meningmaal gezien, waarbij toen de tijd gegeven werd om mooie foto’s te maken. Deze tijd kregen we nu niet. Na ongeveer 5 minuten gaf de gids het sein om naar het beginpunt te varen. Op zich niet onlogisch want we waren al ruim een half uur langer op pad, dan was gepland. Uiteindelijk arriveerden we rond 5 uur op de plek van bestemming. Na de gids hartelijk te hebben bedankt zijn we in het dorp nog wat gaan drinken. Daarna gedoucht en gegeten. Verder hebben we de koffer netjes ingepakt, want morgen staat de voorlaatste etappe gepland, de vliegreis naar Panama City. Volgens de receptionist van ons hotel gaat het om een klein vliegtuigje waar maximaal een man of 40 inkunnen. We gaan kijken wat dat gaat brengen.

Dag 17 – Bocas del Toro

De bedoeling was dat we vandaag een aantal eilanden zouden gaan bezoeken. Om 10.00 uur zou het bootje vertrekken. Op dat moment viel de regen echter met bakken uit de hemel. We zijn nog wel vertrokken, maar toen we bij een soort havenmeester aankwamen gaf deze aan dat het verstandig was om niet te gaan. We werden daarna teruggebracht naar onze instapplaats met de vraag of we wilden wachten, of dat we de excursie een dagje wilde verschuiven. Na enig overleg, hebben we besloten om dit laatste te doen. Achteraf gelukkig maar, want het heeft tot een uur of 1 geregend. Omdat de excursie niet doorging besloten we om naar Star Beach te gaan. Dit strand ligt op hetzelfde eiland en is te bereiken met een lokale bus. De tocht erna toe was al een ervaring op zich. Via een zeer slecht wegdek en een gedeelte over het strand, kwamen we na ongeveer 3 kwartier aan op het punt waar je naar Star beach kunt lopen. Inmiddels was het gestopt met regenen. De pad erna toe was mooi. Daarbij moesten we ook een keer over een  aangelegd bruggetje van 2 dunne boomstammen. Als je erop stond zakte je met je slippers in het water. Toen we op Starbeach aankwamen was de zee nog redelijk wild. Normaal gesproken kun je de zeer grote Star fish (zee ster) vanaf de kant zien liggen, maar door de wilde zee was dit niet mogelijk. Ton is daarop de zee ingelopen naar een paar mensen die aan het snorkelen waren. Daar lagen er een paar. Snel een foto gemaakt, voor het plakboek. Op het strand waren een aantal leuke tentjes waar we nog een tijdje hebben gezeten onder het genot van een drankje en de muziek van Bob Marley. Dit ademde meteen een soort Jamaicaanse sfeer uit. Rond drie uur hebben we de bus naar Bocas Town teruggepakt. Inmiddels was de zon weer een beetje gaan schijnen en hebben we nog even door het stadje gelopen en nog wat gedronken bij een tentje wat gerund wordt door een overjarige Amerikaanse hippie. Wel een heel aardige vent, waar we nog een tijdje mee hebben gesproken. Verder hebben we daarna niet veel bijzonders meegemaakt. Morgen hopen we op goed weer, zodat we alsnog de voor vandaag geplande excursie kunnen uitvoeren.

Dag 16 – van Puerto Viejo naar Bocas del Toro (Panama)

Vandaag weer een reisdag, maar wel anders dan de andere reisdagen. Om 8 uur werden we opgehaald bij ons hotel door een taxichauffeur. Hij bracht ons naar de grens met Panama. Een afstand van ongeveer 50 kilometer. Daar moesten we eerst naar een loketje om een bedrag van $ 8,- per persoon, te betalen. Dit bleek een soort belasting te zijn om het land te mogen verlaten. Daarna moesten we naar de douane waar een formulier ingevuld moest worden, waar we naar toe gingen. Leek me niet zo moeilijk als je bij de grens met Panama staat. Beide apart naar de douane. In het paspoort van Mieke kon men de stempel van binnenkomst niet vinden. Na veel zoeken vond men deze toch en mocht zij ook door. Iemand anders wachtte ons nu op. Deze kon totaal geen Engels. Hij loodste ons lopend (300 meter) met al onze bagage over een brug de grens over. Daar weer naar de douane en een nieuw formulier ingevuld. Na de nodige stempels mochten we door. We dachten dat we er al waren, maar deze vlieger ging niet op. Weer naar een ander loketje om een inreisvisum te kopen. Kosten per persoon $ 4,. Och ja, je doet wat om de economie in dit soort landen te steunen. Nadat we dit ook hadden gedaan werden we naar een gereedstaande taxi gebracht. Alleen met deze niet Engels sprekende taxichauffeur zijn we gebracht naar de haven, waar de bootjes vertrekken naar Bocas del Toro. Daar werden we aangesproken door een weer niet goed Engels sprekende jongen. Hij pakte de koffers over en gaf aan dat wij konden gaan zitten om te wachten op de taxiboot. Deze kwam na ongeveer een half uurtje. De bagage werd in de boot getild en samen met 18 andere zijn we, na betaling van wat kleine fooien, naar de eilandengroep gebracht. Toen we daar aan kwamen stond er iemand te wachten van de Panameese reisorganisatie. Deze dame kon goed Engels en gaf overal uitleg over. Ook kregen we een map overhandigd waarin ondermeer onze tickets zaten voor de vlucht van aanstaande vrijdag naar Panama City. Zij bracht ons verder naar het hotel. We hadden er inmiddels 4 en een half uur reizen opzitten. Daarnaast moest de klok 1 uur vooruit worden gezet zodat het al half 2 in de middag was. Jammer genoeg konden we nog niet op onze hotelkamer, zodat we eerst maar een stukje door het centrum van Bocas Town zijn gelopen. Rond half drie kregen we de sleutel van de kamer We hebben de spullen op onze kamer gezet, en ons opgefrist. Op de tv was net de 2e helft van PSV tegen Manchester United begonnen. Deze hebben we lekker meengenomen. Daarna weer terug naar het centrum, waar we al vrij snel voor morgen een excursie hebben geboekt. Toen we dit hadden gedaan zijn we aan een bar gaan zitten om te genieten van zon. Dit was zeer moeilijk met naast de zon weer een zeer hoge vochtigheidsgraad. Door de nodige pilsjes viel het echter wel mee. We hebben nog een lekkere pizza gegeten waarna we moe maar voldaan weer zijn teruggegaan naar onze kamer. Nu op naar morgen.

Dag 15 – Puerto Viejo

We hadden vandaag geen huurauto meer, dus hebben we voor de verandering fietsen gehuurd. Het waren redelijk oude fietsen. Mocht de fiets gestolen worden dan rekende men hiervoor 90 dollar. Volgens mij waren de fietsen niet eens 25 dollar waard. Al op de fiets zijn we eerst naar Punta Uva gefietst. Het strand hier staat bekend om één van de mooiste stranden van Costa Rica. Onderweg reden we langs, waarschijnlijk, een dode slang, die was overreden door een auto. Of hij echt dood was, weten we niet zeker, omdat we hem niet durfden aan te raken. iets verder bij een riviertje zagen we waterschildpadden. Een leuk gezicht om te zien. Toen we bij het strand van Punta Uva arriveerden scheen de zon jammer genoeg niet Dit maakte het strand meteen minder fantastisch als dat het volgens de kenners zou zijn. Omdat we inmiddels door het fietsen zeer bezweet waren, hebben we ter afkoeling, toch met onze voeten in de zee gelopen, Even nog wat genoten van de zee, om daarna terug te fietsen naar Puerto Viejo. Onderweg hebben we koffie gedronken,  bij een gezellige koffiebar. Daarna zijn we doorgefietst naar Puerto Viejo. Dit is een leuk, Caribisch plaatsje met veel reggae invloeden. Uit vele luidsprekers klonk de stem van Bob Marley. We hebben er wat rondgelopen om de sfeer te proeven. Ook hebben we daar wat gedronken. Om half 2 was het Happy Hour al begonnen. Na alles te hebben bezocht zijn we terug gefietst naar onze Lodge. Inmiddels was van beide het T-shirt doorweekt van het vocht. Of dit alleen zweet was door de inspanning, of mede door de hoge vochtigheidsgraad (vrijwel 100%), laten we maar in het midden. Nadat we de fietsen hadden afgeleverd zijn we naar het zwembad gegaan en daar meteen ingesprongen. We hebben tot het donker werd, nog ruim anderhalf uur daar doorgebracht. Op dat moment gingen de jungle geluiden de boventoon weer voeren. Vooral de brulaap liet van zich horen. Na het douchen zijn we gaan eten. Omdat dit een dag eerder zo lekker was bij onze Lodge, besloten we om ook deze avond hier te eten. Opnieuw met veel succes. Nog even hebben we wat op internet gekeken om daarna terug te gaan naar onze kamer. Als het goed is worden we morgen namelijk al om 8 uur in de ochtend opgehaald voor het vertrek naar onze volgende stop Bocas del Torro in Panama.

Dag 14 – van Santa Cruz naar Puerto Viejo

In tegenstelling tot de andere keren, bleven we niet 2 nachten op hetzelfde adres maar gingen we nu meteen door naar het volgende reisdoel, Puerto Viejo. Een plaatsje aan de Caribische kust. Rond half 9 vertrokken we met de auto voor een reis van ongeveer 160 km. Wel stond er op ongeveer 130 km een stop gepland bij het opvangcentrum voor luiaarden, het Sloth Sanctuary of Costa Rica. Rond half twaalf kwamen we daar aan. De toer bestond uit een boottochtje over de nabijgelegen rivier en een rondleiding door het opvangcentrum. Tijdens het boottochtje zagen we ondermeer een krokodil en een luiaard. Het was rustgevend, maar verder valt er niet veel over te vertellen. De rondleiding was veel interessanter en indrukwekkender. We zagen een aantal luiaards die als baby waren gevonden. Deze konden niet meer in de jungle worden teruggezet omdat ze niet hebben geleerd van hun moeder, hoe ze daar moeten overleven. Een andere luiaard die we zagen was gehandicapt. Hij miste zijn linkerarm omdat hij aan een elektriciteitsdraad had gehangen.Door het ontbreken van deze arm kon hij ook niet meer worden teruggezet. Verder hebben we ook de zogenaamde babyafdeling gezien, waar babyluiaards verbleven. Na ongeveer 2 uur was de toer ten einde en zijn we doorgereden naar ons hotel. We arriveerden rond 4 uur. Inmiddels was het kwik gestegen tot boven de 30 graden met een vochtigheidsgraad van tegen de 100%. Toen we uit de auto stapten, begonnen we beide nog meer te zweten. Spreekwoordelijk gezegd, liep het zweet langs onze bilnaad naar beneden. Na het uitruimen van de auto hebben we de spullen naar onze kamer gebracht. Verder de autosleutel afgegeven aan de receptie, want onze huurauto van de afgelopen 9 dagen kwamen ze om half 6 ophalen. Toen we naar het strand liepen, gebeurde dit net. De chauffeur gaf aan dat alles in orde was. Weer een zorg minder. Op het strand was het nog lekker weer, maar het was inmiddels te laat om te zwemmen. We hebben wat foto’s gemaakt waarna we terug naar de kamer zijn gegaan om ons klaar te maken om te gaan eten. Dit hebben we op de Lodge gedaan. Een prima maaltijd. Nog wat gedronken en daarna terug naar de kamer. Morgen is het de bedoeling om aan het strand te gaan liggen. Of dit zo gaat uitpakken kun je de volgende keer lezen. 

Dag 13 – van San Gerardo de Dota naar Santa Cruz

De kok van de Trogon Lodge had weer zijn best gedaan. Een zeer lekker ontbijt zodat we met een gevulde maag onze rondreis in Costa Rica konden voortzetten. Het was een afstand van iets meer dan 100 km. Op aanraden van Stefan en Sarah (het Duitse stel die wij tijdens ons bezoek aan Tortuguero hebben leren kennen) wilden wij de koffieplantage van Cafe Christina bezoeken. Toen we het erf opreden kwam de eigenaresse naar ons toe met de mededeling dat de rondleiding niet op zaterdag werd gegeven omdat men dan gesloten was. We hebben onze reis daaarom voortgezet naar Santa Cruz. Het viel ons op dat vrijwel bij iedere woning de was buiten hing. Men houdt zich aan Costa Rica waarschijnlijk nog steeds aan het principe dat het op zaterdag, wasdag is. De was hing echter niet aan gewone waslijnen, maar bij de ene woning hing deze over de afrastering, en bij de andere woning lag de was op dak te drogen. Een komisch en kleurig gezicht. Rond twee uur kwamen we aan bij ons volgende hotel en kregen meteen de sleutel van de kamer. Snel opgeruimd om daarna meteen door te rijden naar Turrialba. Dit is een plaatsje wat ongeveer 15 kilometer verder lag. De weg erna ging echter vrij steil naar beneden. De bedoeling was om wat later op de avond terug te rijden maar dit hebben we niet gedaan, omdat we liever niet in het donker over deze weg terug wilden rijden. Toch hadden we nog ruim de tijd om door het dorpje te lopen en wat te eten. Tijdens het terug rijden naar het hotel bleek onze keuze de juiste. Het hotel lag inmiddels in de wolken, wat het rijden in het donker nog moeilijker zou maken. Met licht viel het allemaal reuze mee. We zijn daarna op onze kamer gaan zitten en hebben wat tv gekeken en gelezen. Morgen reizen we door naar Puerto Viejo de Limon.

Category: 5. Reis 2015 - Costa Rica / Panama  Comments off

Dag 12 – San Gerardo de Dota

Vanochtend vroeg uit de veren om op zoek te gaan naar één van de beroemdste vogel uit Costa Rica, de Quetzal. Om 10 over half 5 liep de wekker af en een half uurtje later stonden we al in het restaurant bij onze Lodge aan een kop koffie met mariakoekje. Niet veel later vertrokken we met een ander stel, naar een plek waar de Quetzal veel werd gespot, namelijk bij een wilde advocadotree. 80% van de maaltijd van deze vogel bestaat uit de vrucht van deze boom. Toen we bij de plek aankwamen waren we nog maar met zijn vijfen. Al snel zagen we de eerste vogel in de boom zitten en konden we mooie foto’s maken. Na een half uurtje arriveerden er uit het niets een busje met een hoop “professionele” fotografen. Zij kwamen aanzetten met camera’s met daarop lenzen van wel 50 cm, die je ondermeer bij ons bij sportwedstrijden ziet. Ineens veranderde een rustige plek om de Quatzal te spotten in een mierennest, waarbij je uit moest kijken om niet over een statief te vallen. Vooral als er weer eentje in de boom werd gespot. We hadden het geluk dat we een ervaren gids hadden die de vogels iedere keer als eerste zag en ons deze door zijn grote lens liet zien. Rond half 8 zijn we verder gereden en hebben nog een aantal andere vogels en hagedissen gezien. Weer een half uurtje later zijn we teruggereden naar de Lodge waar we een voortreffelijk culinair ontbijt kregen. Dit waren we de laatste dagen niet meer gewend. In de ochtend hebben we tot een uur of elf genoten van de zon in de tuin. Daarna trok deze zich terug achter de wolken en werd het wat kouder zodat we een lekkere kop koffie zijn gaan drinken. ’s Middags zijn we zelf naar dezelfde plek van de ochtend terug gereden om te kijken of de Quatzal er nog was te zien. We hadden geluk en nu zagen we zonder een gids, deze vogel in een boom zitten en over ons hoofd vliegen. Een prachtig moment. Inmiddels was het wel gaan regenen Spotten is leuk, maar je moet er niet te nat van worden. Daarom de bar opgezocht om nog een lekker drankje te nemen voor het diner. Ook dit laatste smaakte weer voortreffelijk. Niet lang daarna zijn we teruggegaan naar onze kamer. Het was een lange, maar bijzondere dag geweest. Morgen rijden we door naar Santa Cruz. Gelukkig hoeven we echter niet om half 5 op.