Archive for » september, 2017 «

Dag 6 – van Swakopmund naar Okonjima Lodge

Vandaag zijn we vanaf Swakopmund gereden naar Okonjima Lodge. Een rit van ruim 440 km. Gelukkig allemaal mooi asfalt. Onderweg nog wat gedronken in een leuk restaurantje waarna we de weg vervolgde. Zonder enige grote problemen kwamen we op onze bestemming aan. Het enige wat tegenzat was dat het navigatiesysteem na onze stop er de brui aan heeft gegeven. Gelukkig hebben we een goede kaart bij en werkt Nokia Here goed op de telefoon. Rond twee uur kwamen we aan op onze bestemming. Ruim op tijd om nog deel te kunnen nemen aan de dessert toer om een luipaard te spotten. Met een aantal anderen zijn we op pad gegaan en wat in Zuid Afrika niet is gelukt, lukte nu wel. We zagen niet één maar twee luipaarden. Wat een mooie beesten zijn dat. We zagen verder nog pumba’s springbokken, zebra’s en nog vele andere dieren. Een fantastisch gevoel. Rond 7 uur waren we terug. Snel gedoucht waarna we een culinaire maaltijd kregen voorgeschoteld. Nadat we die met smaak hadden verorberd zijn we naar de kamer gegaan. Morgen is het weer vroeg dag voor een volgende rit door de bush.

Dag 5 – Swakopmund

Vanochtend vroeg werden we na ons (Duits) ontbijt om 8 uur opgehaald in ons hotel voor een Living Dessert adventure. Met een 4×4 zijn we hierna de woestijn ingereden om the little big 5 te spotten. Hieronder vallen een spin, slang, gekko, kameleon en schorpioen. De laatste 2 waren goed verstopt en hebben we niet gezien. De andere 3 kleine dieren konden de Rangers wel vinden. Verder werd er veel verteld over de flora en fauna in de dessert bij Swakopmund. Rond 1 uur waren we terug bij ons hotel. In eerste instantie wilden we de auto nog pakken om naar wat bezienswaardigheden te rijden, maar dit hebben we niet gedaan. Omdat het lekker weer was, hebben we voor een rustige middag  gekozen met bezoekjes aan de lokale winkels en terrassen. Dit was helemaal geen straf. ’s Avonds zijn we teruggegaan naar de zee om wat foto’s te maken om daarna te gaan eten in een aangekleed Duits restaurant. Rond 9 uur waren we terug op de kamer om de koffers klaar te maken voor het vertrek morgen naar Okonjima Plains Camp. Volgens het navigatiesysteem een rit van wel meer dan 5 uur.

Dag 4 – van Sossusvlei naar Swakopmund

Vandaag stond er weer een reisdag op het programma. Rond half negen vertrokkene we naar Swakopmund. Het grootste gedeelte van de rit ging weer over een gravelweg. Het rijden hierop begint al goed te wennen. Onderweg zagen we de nodige dieren, waaronder een gier die op een tak zat te rusten. Verder ook genoten van de vele uitzichten over de diverse bergpassen, waaronder de Kuisheb pas. In de middag stonden we voor ons hotel. Na te hebben ingecheckt zijn we naar café Anton gelopen waar je de lekkerste taarten kunt kopen. Dit hebben we natuurlijk niet overgeslagen. Nog even wat rondgelopen door het centrum van Swakopmund. Rond kwart voor 6 zijn we naar de pier gelopen waar het restaurant op ligt om te gaan eten en te genieten van de ondergaande zon. Prachtige beelden waren dit en Mieke kon helemaal los gaan als fotograaf. In het hotel hebben we nog koffie gedronken. Daarna hebben we het de rest van de avond rustig aan gedaan.

Dag 3 – Sossusvlei

Vanochtend al om kwart over 5 opgestaan voor een dagtocht naar de Sossusvlei. Om 6 uur een goed ontbijt genuttigd, waarna we naar de ingang van het park zijn gereden. Daar stonden al de nodige auto’s voor ons te wachten op het moment dat de poort open ging. Dat was om 7 uur het geval en het leek meteen een racebaan. De maximum snelheid in het park is 60 km per uur, maar daar hield niemand zich aan. Wilde je gewoon meerijden dan moest je 110 km per uur rijden. Gelukkig nergens flitspalen of iets dergelijks te zien. De bedoeling van iedereen was om zo snel mogelijk naar de eerste (45 km) of tweede (65 km) duin te rijden voor het maken van foto’s met zonsopkomst. Wij kozen voor de tweede duin (Big Daddy) waar ook de Deadvlei bij ligt. Het enige waar alle bezoekers geen rekening mee hadden gehouden was dat het de eerste uren bewolkt bleef. De zon heeft zich de eerste uren niet laten zien. Een lokale gids die daar met een groep rondliep gaf aan dat dit maar 1 keer per jaar voorkomt, haha. Toch hebben we mooie foto’s van Deadvlei kunnen maken. Een klein stukje hebben we daar ook rondgelopen. Daarna terug naar de eerste duin. Dit is de in Namibië welbekende Dune 45. Je kon daar naar boven lopen wat Ton ook heeft gedaan. Het was een hele steile klim in los duinzand. Een aantal malen moest hij stoppen. Naar beneden ging het veel beter en sneller. Het was er weer prachtig en een geweldige ervaring om er rond te lopen en rijden. Inmiddels zaten we beide goed onder het stof en rode zand. We zijn teruggereden naar de Lodge waar we nog konden lunchen. Daarna een welverdiende duik in het (koude) zwembad, maar dat mocht de pret niet drukken. ’s Avonds weer een voortreffelijk diner. Zo kwam er een einde aan onze derde dag.

Dag 2 – Van Windhoek naar Sossusvlei

Onze 2e dag in Namibië. Vandaag stond de rit gepland naar Sestriem zodat we vandaar uit morgen de Sossusvlei kunnen gaan bezoeken. De rit was 333 kilometer. De eerste 100 km over mooi asfalt, maar daarna waren het alleen gravel wegen. Geen probleem verder, want op sommige punten mocht je zelfs 100 km per uur rijden. Wel was het vanaf dat moment zeer stoffig als er andere auto’s passeerden. Onderweg zijn we een aantal malen gestopt om foto’s te maken van ondermeer een boom met veel nestjes van vogels erin, gemsbokken en bavianen. Rond een uur of half 3 kwamen we bij onze volgende stop aan, waar we 2 nachten zullen verblijven. Na dat we hadden ingecheckt, hebben we snel onze koffers naar de Lodge gebracht. Wat een luxe in een droge dorre woestijn. Omdat we goed op tijd waren hadden we nog wat tijd over om een gedeelte van de Sossusvlei te bezoeken.  Dit was de Sesriem canyon waar je kon afdalen en door heen kon lopen. Ton heeft dit gedaan. Hartstikke mooi, maar wel zwaar bij een temperatuur van 35 graden. We zijn hierna teruggereden naar onze Lodge waar we aan bij de bar, onder het genot van een lekker drankje hebben genoten van het uitzicht. Voor het diner hebben we snel een douche gepakt om het zand van onze lijven af te spoelen. Het diner was verder voortreffelijk. Nu vroeg naar bed, want de planning is dat we nog voor 7 uur aan de poort staan om Sossusvlei te gaan bezoeken. Zo zijn we hopelijk de meeste toeristen voor.

Dag 1 – Windhoek

De vlucht duurde bijna 12 uur inclusief de tussenstop in Angola. Daar duurde het wat langer omdat er onderweg een passagier ernstig ziek was geworden en niet verder kon reizen. Zij had geen visum en in eerste instantie mocht zij het vliegtuig niet uit. Hoe gek kan dit soms klinken. Gelukkig werd het geregeld en kon deze passagier worden opgenomen in een ziekenhuis in Angola. Om 11.05 was de landing in Windhoek. Het duurde nog een klein half uurtje voordat we door de paspoortcontrole waren en onze koffers konden pakken. Gelukkig was het niet druk en hadden snel onze huurauto, ene 4×4 Renault Duster. Uiteraard met stuur aan de rechterkant. Dat is wel weer even wennen. Ook het links rijden op de rotonde was de eerste keer weer apart, maar dit went zeer snel. Na een rit van 45 km kwamen we aan bij ons eerste hotel wat net buiten het centrum van Windhoek ligt. Dit is de hoofdstad van Namibië met iets meer dan 300.000 inwoners. Omdat de winkels op zaterdagmiddag dicht zijn, was het niet druk. Nadat we waren ingecheckt en onze koffers hadden uitgeladen zijn we snel ons op gaan frissen. Hierna zijn we naar bezienswaardigheden gereden. Ondermeer de Christ Churh en Independence memorial. Vanwege het weekend waren deze gesloten. Na wat boodschappen te hebben gedaan zijn we wat gaan eten bij Joe’s Beerhouse. Een gezellige Afrikaanse gelegenheid met Amerikaanse en Duitse invloeden. Het moet niet gekker worden. Tot slot nog even wat gezeten bij de bar bij ons hotel waar we dit stukje hebben geschreven.

Vertrek naar Windhoek (Namibië)

Vandaag de start van onze rondreis door Namibië en Botswana. Vanmiddag zijn we door Stefan weggebracht naar het vliegveld in Dusseldorf van waaruit we zijn gevlogen naar Amsterdam. Tja weer eens wat anders, maar de vlucht was zo vele malen goedkoper dan een rechtstreekse vlucht uit Amsterdam. We zitten nu in Amsterdam te wachten op de rechtstreekse vlucht naar Windhoek, die wel een korte tussenstop om heeft in Angola. We hopen morgenochtend rond 11.00 uur te landen. Er is geen tijdverschil dus dit betekent een vlucht van 12 uur. Als we morgen zijn geland kunnen we eerst de huurauto ophalen waarna we door zullen rijden naar ons hotel in Windhoek. Hopelijk hebben we daar WIFI zodat we jullie kunnen vertellen hoe de vlucht is verlopen.